In het kader van een spontane sollicitatie kwam ik uit bij een hogeschoolinstelling die voor haar sollicitatieprocedure gebruik maakt van een SeS-toepassing. (Systeem voor Elektronische Sollicitatie).

SeS

Fig. SeS-toepassing. I.k.v. privacy-redenen werden de namen verwijderd.

Dit systeem klinkt misschien op eerste zicht wat zwaarwichtig, maar geen nood er wordt alleszins voldoende toelichting bij deze procedure voorzien. De verschillende mogelijkheden worden uitgelegd en zelfs de geruststelling geboden dat documenten die nog niet in .pdf formaat beschikbaar zijn, alsnog geconverteerd kunnen worden. Hoewel deze informatie uiteraard interessant kan zijn, kan naar mijn mening de weergave ervan misschien wel wat aantrekkelijker. De tekst oogt voor mij erg monotoom (blok, diverse paragrafen, …) en door het gebrek aan bepaalde highlights ben ik eigenlijk ook niet echt geneigd om hem te lezen. Op zo een momenten hoop je dan, zoals met meerdere handleidingen, dat indien het product/applicatie/… dermate gebruiksvriendelijk is dat het zichzelf wel zal uitwijzen en een handleiding enkel nog een leuke “nice to have” is.

De aanmeld- en registratieprocedure lijkt inderdaad vrij logisch te zijn opgebouwd. Het registeren vereist op het eerste zicht weinig inspanning, enkel een mailadres en wachtwoord instellen en je bent vertrokken. Tenminste als dan niet blijkt dat je in het verleden al eens met dat e-mailadres geregistreerd was… Met de vraag “wat was dan weer mijn wachtwoord?” begint een nieuw hoofdstuk in het SeS-verhaal. Hoewel het simpel lijkt om op de knop “paswoord vergeten” te klikken is het resultaat niet zo eenvoudig als je zou denken.

Na enkele seconden (zeer interessant, een mens wacht immers niet graag een eeuwigheid om de poorten van het SeS-hemelrijk te openen) krijg je per mail het nieuwe wachtwoord toegezonden. Aangezien het wachtwoord bestaat uit een of andere vreemde hutsepot van letters, cijfers en andere vrolijkheid lijkt het verstandiger om het gewoon te kopiëren en huppa…

Alleen… er kwam geen huppa, geen gejuich, geen vuurwerk maar wel een afknapper van formaat “gebruikersnaam en paswoord komen niet overeen”. Hoe?? Ge hebt me ze net zelf opgestuurd? Na een aantal keren proberen lijkt de enige oplossing om de procedure dan nog maar eens te herhalen. Wordt misschien op deze manier mijn loyaliteit voor deze instelling al op de proef gesteld? Want ook al wordt er ook voor een tweede maal per mail een lekkere hutsepot afgeleverd, voor het SeS-systeem blijkt deze eerder de verkeerde ingrediënten te bevatten. Ook na een tijdje laten sudderen, misschien dat er wat vertraging op de lijn zit, blijkt helaas dat de poorten gesloten zullen blijven. En ik als gebruiker? Ik blijf achter met een kleine teleurstelling en 2 hutsepotten van wachtwoorden.

Advertisements